Het internet ontwikkelt zich op dit moment tot een virtuele, sociaal-liberale wereld met als uitgangspunt meedoen. Alle bezoekers op het internet zijn mede-ontwikkelaars van dat internet. In de Elsevier van 9 december 2006 staat een uitgebreid en goed leesbaar artikel over welke mogelijkheden bezoekers van het internet momenteel beschikken. Van het verzamelen van nieuws tot het controleren van nieuwsberichten. Over prijsvergelijkingen en het slechten van machtstructuren zoals de NVM.
Deze ontwikkeling op het internet wordt Web 2.0 genoemd. Sommigen definieren Web 2.0 als de techniek om het verzamelen en delen van informatie mogelijk te maken. Maar je kunt Web 2.0 ook beschrijven als een houding. Een houding die participatie mogelijk maakt en stimuleert.
Het mogelijk maken en stimuleren van burger-participatie volgens de Web 2.0 gedachte zou wel eens kunnen bijdragen aan meer draagvlak voor onze samenleving. Dat is hard nodig. Het persbericht van het 21minuten.nl onderzoek over 2006 – ingevuld door 170.000 burgers, georganiseerd door Mc Kinsey ea – meldt een grote kloof met de politiek en een groot ongenoegen over de prestaties van regering, overheid en politici. Mark Bovens, Hoogleraar Bestuurskunde aan de Universiteit Utrecht, schetst in een artikel in de NRC van 9 december (Opinie en Debat, blz 17) de kloof die is ontstaan doordat mensen met een hoge opleiding relatief veel meer invloed hebben op het bepalen van de politieke agenda.
Verschillende organisatieskomen nu met oplossingen die je als Web 2.0 kunt bestempelen. De Nationale Conventie stelt voor dat de Tweede Kamer de thema’s voor een kabinet bepaalt, in plaats van het kabinet zelf. Nog beter zou zijn de burgers die politieke agenda te laten bepalen. De zorgverzekeraars, patiënten- en consumentenorganisaties zijn overeengekomen dat patiënten in het openbaar rapportcijfers gaan uitdelen aan zorginstellingen. Een methode om klantwensen belangrijker te maken. Bibliotheken overleven door hun diensten af te stemmen op de wensen van hun leden.
Het lijkt mij zinvol als politieke partijen voorstellen voor meer burger-participatie ontwikkelen en steunen. Met Web 2.0 als inspiratiebron. D66 zou, naar mijn mening, hierin een actieve rol moeten spelen vanwege het sociaal-liberale karakter van de partij en vanwege de bestuurlijke vernieuwing die de partij nastreeft.
